28 Aralık 2016

HZ. YUNUS KAVMİNİN DUASI

Hz. Ebû Hüreyre (ra) Resûlullah'a ref ederek demiştir ki: "Yunus kavminin duaları arasında şu da vardı:
يَاحَىُّ يَا قَيُّومُ، يَاحَىُّ حِينَ َ حَىَّ، يَا مُحْيِى يَا مُمِيتُ يَاذَا الجََلِ وَا“كْرَامِ
"Ey diri olan, 
Ey (mahlûkata) kıyam veren, 
Ey hiçbir hayat sâhibinin olmadığı zamanda hayat sâhibi olan, 
Ey hayat veren, 
Ey ölüm veren, 
Ey celâl ve ikrâm sâhibi!"

HZ. YUNUS VE KAVMİ

Hz Yunus Musul yakınlarında bulunan Ninova ahalisine gönderilen bir peygamberdir. Kendisini balık yuttuğundan dolayı Zinnun ve Sahib-i Hut isimleriyle de anılır. Kavminin içinde özü sözü doğru, yalanı olmayan, yardım sever bir kişi olarak tanınmıştır. 30 yaşında kavmine peygamber olmuştur. Halkını yıllarca Allah'a ibadete ve imana davet etmiştir. Kavmi ise ona eziyet ve cefa ederek, Allah'a iman etmeyi reddetmiş, onunla alay etmişlerdir. Hz Yunus yılmadan kavmini hak dinine davet ederek, onlara  Allah'ın azabını anlatmıştır. Halkı buna karşılık, " Bir tek kişinin hatırına azap gelip herkesi yok edecekse, sen müsaade et azap gelip bizleri yok etsin." diyerek alay etmiştir. Kavminin bu hareketlerinden üzülen Hz Yunus, onların arasından ayrılmıştır. Allah kendisine vahyedip; " Kullarımın içinden ayrılmakta acele davrandın. Geri dönerek onları kırk gün boyunca imana çağır." buyurmuştur. Hz Yunus bunun üzerine kavminin yanına dönerek, halkını dine davet etmeye devam etti. Otuz yedi gün boyunca bu davetine devam etmesine rağmen, kavmi buna riayet etmemiştir. Bunun üzerine Hz Yunus " Sizler üç güne kadar başınıza gelecek olan azabı bekleyiniz." demiştir. Bu gün geldiğinde gökyüzü kararmış ve halkın  korkuları başlamış. Herkesi korku sarmış. İçlerinden biri "Hz Yunus aramızda ise korkmayın, eğer o gitmişse azap bizleri helak edecektir." demiş. İşte o an Allahü Teala hepsinin kalbine pişmanlık duygusunu vermiş.
Yaşlı bir kişiden akıl alarak, yapmaları gerekeni öğrenmek istemişler. O kişi azabın gelmesine iki gün daha olduğunu, bu sürede tövbe ederek, azabın kalkması için dua etmelerini tavsiye etmiş. Bunu işiten halk yüksek bir yere çıkarak, Allahü Teala'ya ve peygamberi Hz Yunus'a iman etmişlerdir.
Allah'tan azabın kaldırılmasını niyaz etmişler. O güne kadar yaptıkları haksızlıklar ve kötülükler için tövbe etmişlerdir. Allah'ta tövbelerini kabul etmiş ve üzerlerindeki azabı kaldırmıştır. Halk bundan sonra Hz Yunus'u şehirde aramaya başlamış. 
Hz Yunus halkının durumunu görmek için şehre gelse de, kendisini yalancılıkla itham edeceklerini düşünerek, içeriye girmemiştir. Buradan Allahü Teâlâ'dan emir almadan Dicle nehri kıyısına gelmiştir. Burada yolcuyla dolu bir gemiye binerek, uzaklaşmış. Bir süre sonra gemi hareketsiz bir şekilde kalmış. İçeride bulunan halk bunu gemide bulunan bir suçluya bağlamışlar ve aralarında konuşmaya başlamışlardı. Kura çekerek aralarındaki suçluyu bulmak istemişler. Bunun üzerine Hz Yunus o kişinin kendisi olduğunu söylemiş, fakat halkı buna inandıramamıştır. Çekilen üç kurada Hz Yunus'un isminin çıkması üzerine halk, "Şüphesiz bu kişi suçlu olmalıdır." demiştir. Hz Yunus insanları Allah'a iman etmeye davet etseler de, gemide bulunanlar tarafından denize atılmıştır. Gece vakti olan olayda Hz Yunus'u bir balık yutmuştur. Hz Yunus burada hemen Allah'a zikrederek şöyle dua etmiştir.
"La ilahe illa ente Sübhaneke inni küntü minez - zalimin." (Enbiya suresi 87.ayet)
Meali "Ya Rabbi! Senden başka ilah yoktur. Seni noksanlıklardan uzak tutarım. Ben şüphesiz ki zalimlerden biri oldum." Bunun üzerine Yüce Rabbimiz balığa emrederek, ona zarar vermemesini bildirmiştir. Bir süre sonra balık Hz Yunus'u sahile çıkarıp atmıştır.
Hazret-i Yunus Aleyhisselâm'ın kıssa-i meşhuresinin hülâsası: Denize atılmış, büyük bir balık onu yutmuş. Deniz fırtınalı ve gece dağdağalı ve karanlık ve her taraftan ümid kesik bir vaziyette;
"Senden başka ilâh yoktur. Seni her türlü noksandan tenzih ederim. Gerçekten ben kendine zulmedenlerden oldum."
Enbiyâ Sûresi, 21:87.) münacatı, ona sür'aten vasıta-i necat olmuştur.
Şu münacatın sırr-ı azîmi şudur ki: O vaziyette esbab bilkülliye sukut etti. Çünki o halde ona necat verecek öyle bir zât lâzım ki; hükmü hem balığa, hem denize, hem geceye, hem cevv-i semaya geçebilsin. Çünki onun aleyhinde "gece, deniz ve hut" ittifak etmişler. Bu üçünü birden emrine müsahhar eden bir zât onu sahil-i selâmete çıkarabilir. Eğer bütün halk onun hizmetkârı ve yardımcısı olsa idiler, yine beş para faideleri olmazdı. Demek esbabın tesiri yok. Müsebbib-ül Esbab'dan başka bir melce' olamadığını aynelyakîn gördüğünden, sırr-ı ehadiyet, nur-u tevhid içinde inkişaf ettiği için şu münacat birdenbire geceyi, denizi ve hutu müsahhar etmiştir. O nur-u tevhid ile hutun karnını bir taht-el bahr gemisi hükmüne getirip ve zelzeleli dağ-vari emvac dehşeti içinde; denizi, o nur-u tevhid ile emniyetli bir sahra, bir meydan-ı cevelan ve tenezzühgâhı olarak o nur ile sema yüzünü bulutlardan süpürüp, Kamer'i bir lâmba gibi başı üstünde bulundurdu. Her taraftan onu tehdid ve tazyik eden o mahlukat, her cihette ona dostluk yüzünü gösterdiler. Tâ sahil-i selâmete çıktı, şecere-i yaktîn altında o lütf-u Rabbanîyi müşahede etti.
İşte Hazret-i Yunus Aleyhisselâm'ın birinci vaziyetinden yüz derece daha müdhiş bir vaziyetteyiz. Gecemiz, istikbaldir. İstikbalimiz, nazar-ı gafletle onun gecesinden yüz derece daha karanlık ve dehşetlidir. Denizimiz, şu sergerdan küre-i zeminimizdir. Bu denizin her mevcinde binler cenaze bulunuyor; onun denizinden bin derece daha korkuludur. Bizim heva-yı nefsimiz, hutumuzdur; hayat-ı ebediyemizi sıkıp mahvına çalışıyor. Bu hut, onun hutundan bin derece daha muzırdır. Çünki onun hutu yüz senelik bir hayatı mahveder. Bizim hutumuz ise, yüz milyon seneler hayatın mahvına çalışıyor.

Bu yazı, dualar, yunus kavmi, yunus peygamber duası, yunus peygamber duası fazileti, yunus peygamber duası ve anlamı, yunus peygamberin balığın karnında okuduğu dua ve anlamı ile ilgilidir.

0 YORUM:

Yorum Gönder